مانی وصندلی غذاخوری

براي شروع غذاي كمكي چه سني مناسب است چرا؟
پايان شش ماهگي يعني 180 روز بعد از تولد بهترين زمان براي شروع غذاي كمكي است زيرا:
از شش ماهگي به بعد به دليل وزن مناسبيكه كودك تاكنون گرفته است نياز او به انرژي و برخي ريزمغذيها افزايش مييابد و چون شيرمادر تمام نيازهاي غذايي او را تامين نميكند لازم است انرژي، پروتئين، آهن، روي و برخي ويتامينهاي محلول در چربي مانند ويتامينهاي A و D علاوه بر شيرمادر از طريق غذاي كمكي به كودك رسانده شود. به عنوان مثال:
ذخيره آهن شيرخواري كه به موقع متولد شده است تقريباً حوالي شش ماهگي به حداقل ميرسد بنابراين اگر آهن را از طريق غذاهاي كمكي و قطره آهن (يا شربت آهن) دريافت نكند ممكن مبتلا به كم خوني شود.
در مورد نوزداني كه با وزن كمتر از 2500 گرم متولد ميشوند گرچه تغذيه انحصاري آنان با شيرمادر بايد تا پايان شش ماهگي ادامه داشته باشد ولي وقتي دو ماهه شدند لازم است قطره آهن هم شروع شود.
در مورد «روي»، نيازي به تجويز مكمل ياري نيست مگر در شرايط خاص كه تجويز آن الزامي باشد.
شروع به موقع تغذيه تكميلي مرحله مهمي در زندگي شيرخوار است كه ميتواند علاوه بر فراهم نمودن زمينه مساعد جهت كسب تجربيات جديد، بر رشد و نمو كودك نيز تأثير زيادي بگذارد.

مخاطرات زود شروع كردن غذاي كمكي چيست؟
اگر غذاي كمكي زودتر از زمان توصيه شده شروع شود ممكن است برخي از مشكلات زير ايجاد شود:
با شروع غذاي كمكي، رغبت شيرخوار به مكيدن پستان كمتر ميشود در نتيجه توليد و ترشح شير مادر كاهش مييابد و شيرخوار از مزاياي تغذيه انحصاري و دريافت مقدار كافي شيرمادر محروم ميماند.
به دليل عدم آمادگي و تكامل دستگاه گوارش و سيستم ايمني بدن شيرخوار، سلامتي او بيشتر به خطر ميافتد چون هر نوع عفونت يا اسهال در شيرخواران با سن كم، خطرناكتر است و احتمال دارد سبب كاهش وزن كودك نيز بشود بنابراين هر چه غذاي كمكي زودتر شروع شده باشد مخاطرات آن هم بيشتر ميشود.
احتمال بروز آلرژي (اگزما، خس خس سينه، كهير و مشكلات گوارشي و ...) بيشتر است.
مخاطرات دير شروع كردن غذاي كمكي كدامند؟
اگر غذاي كمكي خيلي ديرتر از زمان توصيه شده شروع شود آشنا شدن شيرخوار با مزه و قوام انواع غذاها به تاخير ميافتد و قبول مواد غذايي و بلعيدن غذا ممكن است با مشكلات بعدي همراه باشد. بسياري از شيرخواران كه ديرتر از پايان شش ماهگي با غذاي كمكي آشنا ميشوندو مدت طولانيتري فقط از شير مادر تغذيه ميكنند ممكن است نسبت به استفاده از غذاهاي جامد تمايل كمتري داشته باشند كه اين امر ميتواند از نظر پذيرش غذا و كاهش دريافت مواد معدني مانند «روي» و «آهن»، مشكلاتي برايشان ايجاد نمايد و در دراز مدت نيز بر رشد و تكامل آنان تاثير نامطلوب بگذارد.
بعضي از شيرخواران در شروع يا در طي هفتههاي اول شروع تغذيه تكميلي، به خوردن غذاهاي كمكي تمايل نداشته و علاقهاي نشان نميدهند. در اين كودكان، مادامي كه از طريق تغذيه با شير مادر، خوب رشد ميكنند و تكاملشان مناسب است جاي نگراني نيست. با اين وجود توصيه ميشود غذاهاي موردنظر را تهيه و آنان را به خوردن غذا تشويق نمود ولي هرگز نبايد به اصرار و اجبار متوسل شد
(مانی جونم.الهی مامان به قربون اون چشمهای قشنگت.۱۸ فروردین من و شما به اتفاق مامان جونت ودایی و امیر هوشنگ رفتیم خیابان بهار.تمام مدت خواب بودی.ما هم واست خرید کردیم.همه چیز ابی رنگ شده.تموم رنگهای دنیا بهت میاد.اخه تو زیباترین مخلوق خداوندی.مانی جونم با ما بمون و برق چشمات رو از ما نگیر. (دوستت داریم مامان و بابا ))


مانی وصندلی غذاخوری
